آه، بدجور مرا کوفه به هم ریخت حسینهمه ی شهر به یکباره سرم ریخت حسینباورم نیست که آواره شدم در این شهرنیست پنهان ز تو، بیچاره شدم در این شهرتو نبودی که ببینی چه شبی سر کردمتا سحر گریه به تنهایی حیدر کر

خواهرت آمده در این صحرا بعدِ یک اربعین ولی تنها خیز و بین پیکر کبودم را صورتم مثل مادرم زهرا این چهل روز قوتمان غم شد هرچه شد جرعه جرعه، کم کم شد قامت خواهرت ببین خم شد خواهرت کوه صبر و ماتم شد